Ik ben –behalve een tripje naar Vlaanderen- nooit ergensheen gereisd om de bibliotheken van verre volken te bestuderen. Dat vind ikniet echt een probleem -heimwee is toch altijd een irritante medereiziger-  internetbrengt je overal en in de loop der jaren zijn er vele buitenlandse gasten bijProBiblio langs geweest. Gisteren was het weer zover. Drie Japanse onderzoekerskwamen langs.

Amsterdam Public Library en DOKDelft zijn favorietebestemmingen voor bibliotheektoeristen, maar ook een instituut als ProBibliospreekt veel buitenlandse bezoekers aan. Er is weinig aan te bekijken, maar hetconcept van een PSO; een organisatie die op een bovengemeentelijk niveaudiensten verleend spreekt kennelijk veel buitenlandse bezoekers aan. Het nut en de waarde van  PSO’s is in Nederland nog wel eens een discussiepunt en dat maakt het een waar genoegen eens ongelimiteerd tevertellen cq op te scheppen over wat in elk geval mijn eigen PSO zo al aan diensten verleend; daartoe niet in het minstaangemoedigd door de serieuze belangstelling en waardering die de buitenlandsegasten voor zo’n instituut blijken te hebben.

Aanvankelijk wilden de Japanners vooral veel cijfers: watkost het, wat levert het op en wie betaalt dat, maar uiteindelijk wilden zeveel meer weten. Marketing, ze konden er niet genoeg over horen.Strandbibliotheken, stationsbibliotheek. Fantastisch. En dat wordt allemaalbetaald door overheden? Het werd allemaal in razendsnelle Japanse tekens op deschrijfblokken neergeschreven. Vervoersdienst, wat een goed idee. Bibliotheekautomatisering,o.k. De core-business van bibliotheken, educatie, informatie en lezen? Interessant. En die al die vrolijke mensen opde gang? Een cursus over pre-school eduction !? Deden we al iets mete-books? Nee, niet veel dus, nou in Japan ook niet zeiden ze en dat verbaasdeons dan weer. En zo raasden in twee uur op topsnelheid zo ongeveer allediensten van ProBiblio voorbij.

De Japanners hadden zich goed voorbereid. In 2004 was aleens een groep Japanners bij ons langs geweest die alles uitgebreid haddenbeschreven en met behulp van Google/translate hadden ze ook aardig watinformatie over het Nederlandse bibliotheekwerk weten te verzamelen. Maar datzou toch eigenlijk wel beter moeten.

Nederlands bibliotheekwerk is hot bij de internationale bibliotheekcommunity. Elk jaar stromen de bezoekers binnen en vertellenNederlandse bibliotheekmensen hun verhaal op vele conferenties in de wereld.Maar hoe toegankelijk is dat bibliotheekwerk eigenlijk voor buitenlandse belangstellenden? Ikheb er al eens vaker over geschreven, en zelfs met halfslachtig pogingen geprobeerd er iets aan te doen, met een weblog en een  library glossary.  De VOB heeft een keurige Engelse pagina, maar het magallemaal wel wat grootser, wat swingender en actueler. Wat er nodig is een echtlibrary.nl met voldoende menskracht en middelen die het Nederlandsebibliotheekwerk internationaal en permanent goed voor het voetlicht te brengen.Marketing van bibliotheken stopt in deze networked times niet meer bijgrenzen van ons piepkleine landje. Misschien staat er volgend jaar eenbibliotheek op Schiphol waar de vele internationale transfer passagiers-behalve veel andere leuke dingen-  eenidee krijgen wat een public library in the Netherlands betekent; dan moetvia het web dat verhaal toch ook beschikbaar zijn? Mooie taak voor de nieuwe VOB of het nieuwe sector instituut, maar datontslaat naar mijn mening nog steeds niet de individuele bibliotheken en pso’sniet om eens wat meer hun diensten en ideeën aan de wereld kenbaar te maken ineen taal die door meer mensen begrepen wordt dan Nederlands.